乏困的時光思緒飄揚

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس



眼皮像似許久不曾相見的戀人般,掙紮著想去觸碰對方,感受彼此的存在。而我,像似想在無聊乏味的時段裏,攆出一場解悶的戲。


腦海裏,空空的,那些能做的、想做的,被生生的隔斷開來。在這燈光搖曳、時空錯亂的界限裏,漫無目的飄蕩著,迷糊而放空的語言,此刻卻成了我虛度的緣由。


人生之中,是不是總是如此,前一秒的熱情,會被後一秒的突如其來,擊了個粉碎。


我是不知,還是不想知。


也不知從何時起,我開始討厭著虛度時間,總覺得,一天之中學了點什么,或者做了點什么有意義的事情,才能理所應當的過著這一天,安心的入睡。


再等等,等自己准備好之時,我該明白,也應該懂。順流而下的溪水總是被動著流向前方,於是入了江海便失去了自我;隨風而去的落葉總是跟蹤著飄舞身姿,於是離了風便化歸了塵埃。


再等一等,未必會錯。


畢竟,連古人亦雲“世事無常”。計劃是執行的,意外是總有的,擾亂是常用的,調整是應該的,實現是一定的。我該有一顆平常心,即便想做的被擾亂了個遍,也該重新准備,總有替代之法,若我真有心,想去做。

نویسنده : بازدید : 1 تاريخ : چهارشنبه 8 آذر 1396 ساعت: 11:01
برچسب‌ها : ,
اخبار و رسانه هاهنر و ادبیاترایانه و اینترنتعلم و فن آوریتجارت و اقتصاداندیشه و مذهبفوتو بلاگوبلاگ و وبلاگ نویسیفرهنگ و تاریخجامعه و سیاستورزشسرگرمی و طنزشخصیخانواده و زندگیسفر و توریسمفارسی زبان در دیگر کشورها